IGC BAŞKANI MUSTAFA BAŞ'I İKİ KEZ GÖREVE DAVET EDİYORUM!

"Tüfek icat oldu, mertlik bozuldu" sözü boşuna söylenmemiş. Sosyal medyanın yaygınlaşması, isteyen herkesin bir internet sitesi açıp gazeteciyim diye ortaya çıkması, ne yazık ki gazetecilik mesleğinin de itibarını ciddi biçimde sarstı. Eskiden büyükşehirlerde bile gazeteci sayısı belliydi. Gazeteciler isim isim tanınır, toplum tarafından bilinir, yaptıkları haberlerle değerlendirilirdi. Meslektaşlarımız da itibarlarını korumak için kendilerine çeki düzen vermek zorundaydı. Meslek ilkelerine uymayanlar kısa sürede fark edilir, toplumda karşılık bulamazdı. İnternetle birlikte gazeteci sayısı (!) da arttı. Bir dönem eline fotoğraf makinesi ve ajanda alan gazeteciyim diye ortalıkta dolaşmaya başladı. Şimdi fotoğraf makinesine bile gerek kalmadı. Bir telefon, bir internet sitesi ve birkaç sosyal medya hesabı gazetecilik yapmak için yeterli görülüyor. Sonuç ortada: Ne mesleki denetim kaldı ne de otokontrol! Elbette işini hakkıyla yapan, mesleğin onurunu korumak için emek veren çok sayıda meslektaşımız var. Ancak gazetecilik adı altında yapılan her yayının gazetecilik faaliyeti olarak kabul edilmesi de mümkün değil. Üyesi olduğumuz Uluslararası Basın Konfederasyonu bu konuda çok sayıda toplantı ve konferans gerçekleştirdi. Sorunun çözümü için girişimler devam ediyor. Mesleğin itibarını korumak, gazetecilik ilkelerini yerleştirmek ve gerekli düzenlemelerin yapılmasını sağlamak amacıyla çalınmadık kapı bırakılmıyor. Biz de diyoruz ki önce kendi kapımızın önünü süpürelim. Sonra ülke genelindeki temizliğe başlayalım. MUSTAFA BAŞ'I NEDEN GÖREVE DAVET EDİYORUM? Isparta Gazeteciler Cemiyeti Başkanı Mustafa Baş'ı göreve davet ediyorum. Üstelik bu davetimin iki ayrı gerekçesi var. Birincisi, kendisi Isparta Gazeteciler Cemiyeti Başkanı. Dolayısıyla Isparta'da gazetecilik mesleğinin saygınlığını korumak, meslek ilkelerine aykırı uygulamalara karşı duyarlılık göstermek gibi bir sorumluluğu bulunuyor. İkincisi, söz konusu haber kendi sahibi olduğu internet sitesinde yayımlandı. Yani burada yalnızca bir cemiyet başkanına değil, aynı zamanda bir yayın organının sahibine de sesleniyorum. Bu iki sıfatı nedeniyle Sayın Mustafa Baş'ın konuya ilişkin bir değerlendirme yapmasını beklemek en doğal hakkımız. Mustafa Baş'ı severim. Aramızda karşılıklı saygı vardır. Mesleğin itibarı konusunda duyarlı olduğunu da bilirim. Zaman zaman kendi aramızda özeleştiri yaptığımızı da hatırlıyorum. Dolayısıyla bu yazıyı kişisel bir mesele olarak görmesini istemem. Ancak dostluk başka, mesleki sorumluluk başkadır. Gerektiğinde birbirimizi uyarmaktan da kaçınmamalıyız. SDÜ HASTANESİ ÜZERİNDEN OLUŞTURULAN ALGI Gelelim rahatsızlık duyduğum habere... Söz konusu internet sitesinde yayımlanan haberin başlığı şöyle: "SDÜ TIP FAKÜLTESİ HASTANESİ'NDE NELER OLUYOR? MOBBİNG VE 4 METREKARELİK ODA İDDİASI GÜNDEMDE" Spotunda ise şu ifadeler kullanılmış: "Isparta Süleyman Demirel Üniversitesi (SDÜ) Araştırma ve Uygulama Hastanesi, personel üzerindeki baskı, görev yeri değişiklikleri ve 30 yıllık bir devlet memuruna tahsis edildiği öne sürülen kapısız, 4 metrekarelik oda iddialarıyla gündeme geldi." Önce şunu söyleyelim: Bir hastanede mobbing varsa elbette haber yapılmalıdır. Personelin hakkı yeniyorsa, çalışma koşulları insan onuruna yakışmıyorsa gazeteciler bunun üzerine gitmelidir. Hiç kimsenin yöneticilik makamı eleştiriden muaf değildir. Ama gazetecilik, duyduğu her iddiayı alıp başlık yapmak da değildir! İddianın kaynağı araştırılır, muhataplarına sorulur, mümkünse belgelerle doğrulanır. Sonra haber yapılır. Söz konusu haberde ise oldukça ağır suçlamalar var. Buna rağmen iddiaların hangi somut bilgi ve belgelere dayandığı yeterince açıklanmıyor. Kim, ne zaman, hangi uygulamayla mobbinge maruz kalmış? Görev yeri değiştirilen personelin görüşü alınmış mı? Dört metrekarelik oda iddiasının muhatabı olan memur gerçekten böyle bir şikâyette bulunmuş mu? Bunların cevabı yok. Daha da önemlisi, haberde iddiaların muhatabı olan Başhekim Prof. Dr. Sabriye Ercan'ın görüşüne yayın öncesinde başvurulduğuna ilişkin bir bilgi bulunmuyor. Haberin sonunda ise yönetimin yapacağı açıklamaya daha sonra yer verileceği belirtiliyor. Olmaz böyle gazetecilik! Önce ağır suçlamaları yayımlayıp sonra karşı tarafın açıklamasını beklemek, gazeteciliğin doğrulama sorumluluğunu yerine getirmek değildir. MAĞDUR OLDUĞU İDDİA EDİLEN MEMURUN TAVRI DİKKAT ÇEKİCİ! Konunun en dikkat çekici taraflarından biri de 30 yıllık kamu görevlisiyle ilgili. Başhekim Prof. Dr. Sabriye Ercan'la bizzat görüştüm. Kendisi, söz konusu personelin yaşanan olay nedeniyle üzüntülerini dile getirdiğini ve bu meselenin kendisiyle ilişkilendirilmesinden duyduğu rahatsızlığı ifade ettiğini anlattı. Adına mağduriyet haberi yapılan bir personelin, olayın muhatabı olan başhekime üzüntüsünü dile getirdiği bir durumda, bu haber hangi bilgi ve belgelere dayanılarak hazırlandı? İddianın merkezindeki insanın görüşüne başvurulmadan, onun adına mağduriyet tablosu çizilmesi gazetecilik açısından ciddi bir eksiklik değil midir? Üstelik bu ayrıntı, haberin en başında araştırılması gereken konulardan biriydi. Bir insan adına konuşmadan önce o insanı dinlemek gerekir. Gazetecilik, olmayan bir mağduriyeti varmış gibi göstermek değil, gerçek bir mağduriyet varsa onu bütün yönleriyle ortaya çıkarmaktır. EŞİME REFAKAT ETTİĞİM İKİ HAFTADA NELER GÖRDÜM? Ben de bu hastaneyi yakından tanıma fırsatı buldum. Eşim, yaklaşık iki hafta boyunca SDÜ Tıp Fakültesi Hastanesi'nde yatarak tedavi gördü. Ben de kendisine refakat ettiğim için bu süreyi hastanede geçirdim. Bu süreçte Başhekim Prof. Dr. Sabriye Ercan'la birkaç kez görüşme imkânımız oldu. Hastanenin işleyişine, yöneticilerin hastalarla ve personelle ilişkilerine dair bazı gözlemlerim de oldu. Bunlardan birini özellikle anlatmak istiyorum. Bir görüşmemiz sırasında bir personel gelerek iş yoğunluğunu yetiştirmekte zorlandıklarını, mevcut personel sayısının hizmetin aksamadan yürütülmesi için yetersiz kaldığını dile getirdi. Başhekimden ek personel desteği talebinde bulundu. Şimdi soruyorum: Çalışanlarına sistematik baskı uyguladığı, onları sindirdiği ve mobbing yaptığı iddia edilen bir başhekimin karşısında bir personel bu kadar rahat biçimde iş yoğunluğundan söz edip ek personel talebinde bulunabilir mi? Elbette bu tek bir gözlemdir ve hastanedeki bütün çalışma koşullarını açıklamaya yetmez. Ancak benim gördüğüm, çalışanların ihtiyaçlarını yönetime iletebildiği bir iletişim ortamıydı. Başhekimin bu görüşmeye yaklaşımı da dikkatimi çekmişti. Bu ayrıntıyı özellikle önemsiyorum. Çünkü bir yöneticiyi değerlendirirken yalnızca hakkında ortaya atılan iddialara değil, çalışanlarıyla kurduğu ilişkiye ve sorunlara yaklaşımına da bakmak gerekir. Daha önce Sayın Ercan hakkında bir haber yapmış, gayretini, özverisini ve hastalarla kurduğu iletişimi okuyucularımıza aktarmıştık. Şöyle demişti: "Marka olmuş hastanemizi daha üst seviyelere çıkarmak, hastalarımıza daha üst seviyede sağlık hizmeti sunabilme gayreti içinde olurken aynı zamanda iyi bir ev sahipliği yapma durumundayız. Zaman zaman ziyaretlerimizde eksiğimiz var mı yok mu onu tespit etmiş oluyoruz, ayrıca hastalarımıza moral vermiş oluyoruz. Hastanın morali ne kadar yüksek tutulursa tedavi de o kadar etkili oluyor. Bütün çalışanlarımızla bu düşünceyle hareket etme gayretinde olacağız. Makamlar geçici, dolayısıyla hakkını verebilmek önemli ve bu bilinçle hareket ediyoruz." Bir başhekimin hastayı yalnızca tedavi edilecek bir insan olarak değil, moral ve ilgiye de ihtiyaç duyan bir kişi olarak görmesi önemlidir. Hastane yönetiminin hasta memnuniyetine verdiği önemi de bu sözlerden anlıyoruz. Elbette yöneticiler yaptıkları işlerle değerlendirilir. Eksiklik varsa söylenir, yanlış varsa ortaya çıkarılır. Fakat daha göreve başlayalı birkaç ay olmuş bir yöneticiyi, doğruluğu henüz ortaya konulmamış iddialarla kamuoyu önünde yıpratmanın da kimseye faydası yoktur. HER GÖREV DEĞİŞİKLİĞİ MOBBİNG MİDİR? Haberde başhekimin göreve gelmesinden sonra bazı personelin görev yerlerinin değiştirildiği de ileri sürülüyor. İyi de bundan kime ne? Bir kamu kurumunda yöneticinin personelin görev dağılımını yeniden düzenlemesi başlı başına mobbing midir? Hastanenin ihtiyaçları, hizmetin verimliliği ve personelin hangi birimde daha faydalı olacağı değerlendirilmeden mi yönetim yapılacak? Elbette görev değişikliklerinin hukuka, mevzuata ve kamu yararına uygun olması gerekir. Ancak sırf görev yeri değişti diye mobbing suçlamasında bulunmak da doğru değildir. Mobbing ciddi bir iddiadır. Sistematik davranışlar, somut olaylar ve bunları destekleyen bilgilerle değerlendirilmesi gerekir. Aynı şekilde dört metrekarelik oda iddiası da araştırılmalıdır. Kapısının bulunmamasının nedeni ne? Bu konuda ilgili personelin kendi beyanı ne? Bunları öğrenmeden hüküm vermek gazetecilik değildir. Sosyal medyadan alınan tepki ifadelerinin habere taşınması da tek başına iddiaların doğruluğunu kanıtlamaz. Bir kişinin öfkeli paylaşımı, kurumsal bir mobbing uygulamasının belgesi olarak sunulamaz. BAŞHEKİMİN MOTİVASYONUNU DÜŞÜRMEK KİME YARAR SAĞLAR? SDÜ Tıp Fakültesi Hastanesi, yalnızca Isparta'ya değil, çevre illere de hizmet veren önemli bir sağlık kuruluşumuz. Hastanenin fiziki imkânlarının geliştirilmesi, yeni binaya kavuşması, ihtiyaç duyulan cihazların temin edilmesi ve sağlık hizmetlerinin daha üst seviyeye çıkarılması hepimizin beklentisi. Böyle bir dönemde yeni göreve gelmiş bir başhekime destek olmak yerine, henüz doğruluğu ortaya konulmamış iddialarla motivasyonunu düşürmek kime ne kazandıracak? Başarılı olursa Isparta kazanacak. Hastalarımız kazanacak. Sağlık hizmetleri kazanacak. Elbette başhekim de eleştirilebilir. Hatta gerektiğinde en sert biçimde eleştirilmelidir. Ancak eleştirinin dayanağı bilgi ve belge olmalıdır. Bizim istediğimiz ayrıcalık değil, adalettir. Kimseyi korumak değil, hakkaniyetli davranmaktır. Sevgili Mustafa Baş kardeşim... Seni tanıyorum. Dostluğumuza, karşılıklı saygımıza değer veriyorum. Ancak söz konusu haberin hem mesleki ilkeler hem de kamuoyunda oluşturabileceği algı bakımından yeniden değerlendirilmesi gerektiğini düşünüyorum. Sahibi olduğun internet sitesinde yayımlanan bu haberle ilgili bir açıklama yapmanı, haberin hazırlanışını ve dayanaklarını değerlendirmeni bekliyorum. Aynı zamanda Isparta Gazeteciler Cemiyeti Başkanı olarak mesleğin itibarını zedeleyen uygulamalara karşı duyarlılık göstermen gerektiğine inanıyorum. Bir muhabirin iddiasını araştırmadan yayımlaması ne kadar yanlışsa, bir yayın sahibinin ve meslek örgütü başkanının bu tür yayınlara kayıtsız kalması da o kadar düşündürücüdür. Burada kimseye gazetecilik yapma, haber yazma demiyoruz. Ancak gazetecilik yapmanın da bir sorumluluğu, bir ölçüsü ve bir ahlakı var. Kamuoyunu bilgilendirmek başka, bir kişi veya kurum hakkında peşin hüküm oluşturmak başkadır. Biz üzüm yemek istiyoruz, bağcıyı dövmek değil! Isparta'da gazetecilik mesleğinin itibarını korumak hepimizin sorumluluğudur. Dostluklarımızı da mesleki ilkelerimizi de bu anlayışla sürdürmeliyiz. Mesleğimizin itibarını korumak için önce kendi içimizdeki yanlışlara karşı sesimizi yükseltmeliyiz. Başkalarından gazetecilik ilkelerine uymalarını bekliyorsak, işe kendi kapımızın önünden başlamalıyız.